We zijn in Rijswijk blij met al de vrijwilligers die de stad rijk is. Een van die vrijwilligers is Bruce de Kok. Regelmatig loopt hij rond bij Dierenasiel ’t Julialaantje.

“Mijn favoriete plek in Rijswijk? Dat is Dierenasiel ’t Julialaantje. Als vrijwilliger zie ik elke week hoe honden en katten een nieuw thuis vinden. Totdat het zover is, krijgen ze veel aandacht en liefde van de medewerkers en vrijwilligers. Zes jaar geleden stapte ik binnen met de vraag “Kunnen jullie hulp gebruiken?”. Kort daarna stond ik – gewapend met schep en emmer – poep te scheppen in de speelweides van het asiel.”

“Maar waarom zou je op je vrije dag vroeg je bed uitkomen om te gaan schoonmaken?”, wordt mij wel eens gevraagd. Het antwoord is simpel. Toen ik begon als vrijwilliger was ik student en werkzaam als grafisch ontwerper. Studeren? Even de stof lezen op de computer. Werken? Even een design maken op de computer. Klaar? Even lekker te ontspanning een filmpje kijken… op de computer. Als je altijd maar naar een beeldscherm staart, is het heerlijk om met je handen aan de slag te gaan. Combineer dat met liefde voor dieren, en voilà: je bent vrijwilliger bij het asiel. Ik kan het aanraden!”

“In het asiel kom je ook nieuwe liefdes tegen. ‘Mijn’ hond was Baico, een onopgevoede Mechelse Herder pup met veel te grote oren voor zijn formaat. Deze zwerfhond zat bang in het hoekje van zijn hok. Angst veranderde met behulp van een tennisbal al snel in nieuwsgierigheid. Tijdens wandelingetjes kwam Baico helemaal los en werd hij een blije – ietwat sullige – pup. Week na week werd mijn band met hem sterker, maar ik was te veel van huis om Baico zelf een thuis te bieden. En dan komt het onvermijdelijke moment: Baico wordt geadopteerd. Je bent blij, je favoriete hond krijgt immers zijn eigen plekje, maar tegelijkertijd kun je een stukje teleurstelling niet onderdrukken. Het nieuwe baasje van Baico heeft gelukkig nog regelmatig verslag gedaan van hoe het met ‘m gaat. Hij was de beste van zijn klas bij de puppytraining.”

“Dit soort verhalen zijn niet uniek. Elke zaterdagochtend ‘mis’ ik weer bepaalde honden en katten: de één is opgehaald door zijn oude baasje, de ander ging naar een nieuw baasje. Ik heb ontzettend veel respect voor de medewerkers van ’t Julialaantje die dit werk dag in dag uit de doen. Ik ben blij dat ik hier een steentje aan kan bijdragen. En wie weet kan ik ‘de volgende Baico’ tegen die tijd wel zelf een thuis bieden.”
Redacteur: René Marquard