Op deze tweede kerstdag 2016 wil ik het graag met u hebben over vaders.

Zou Jezus eigenlijk een vader hebben gehad? Ineens had ik zo met hem te doen. Dood op je 33ste, het meest geëerde babietje en nooit eens iets leuks doen met je vader. Bijvoorbeeld naar een leuke wedstrijd gaan ofzo. Gewone mensendingen. En toen dacht ik aan al die jongens anno nu die geen vader hebben, of hem niet kennen, of die vader hebben moeten achterlaten. Of er gewoon ruzie mee hebben.

We weten uit allerlei literatuur dat het voor mensen ontzettend belangrijk is dat zij zich kunnen identificeren met een vader. Een vader die liefdevol is, die soms dingen doet die een moeder niet doet: je optillen en laten zweven als je baby bent; je streng toespreken als je puber bent over je huiswerk, je niet-geplande en uit de hand gelopen feestje, je onhebbelijkheid tegen je moeder. Als je wat ouder bent een vader die gaatjes boort voor je keukenkastjes. En als je uiteindelijk gaat samenwonen of trouwen, als je je eerste kind krijgt, heeft ieder behoefte aan een vader die er is met een brede schouder of een bemoedigend woord. Een vader die gedeelde trots en liefde heeft voor jouw kinderen. Tsja, zo’n vader heeft Jezus nooit gehad want hij heeft de kans niet eens gekregen om een eigen gezin te stichten.

Ach, natuurlijk weet ik dat vrouwen alleen vaak ook heel goed kunnen ‘vaderen’. De  mogelijkheid hebben om je te kunnen afzetten en identificeren met een man, een vader, is hoe dan ook ontzettend belangrijk om een mooi mens te kunnen worden. Voor iemand die weet dat de wereld niet bij hem of haar alleen begint en eindigt, voor iemand die met kerstmis kan delen.

Wel, Jezus had twee bijzondere vaders. Hij had zijn vader in de hemel en hij had zijn vader Jozef, de timmerman,  die hem liefdevol accepteerde als zijn zoon maar die met Maria was die zwanger was van de Heilige Geest. Niet eenvoudig voor die Jozef.

Maar daarmee is juist Jozef wel een van die vaders die onze enorme bewondering verdient. Een vader die gewoon aardse vader wilde zijn.

Voor al die vaders schrijf ik deze column. Voor al die kinderen die een vader missen. Ergens is er een, ook voor jou. Voor al die kinderen die gevlucht zijn uit hun land, geen vader meer hebben die hen, bijvoorbeeld op hun zeventiende kan zeggen ‘ jongen, doe niet zo gevaarlijk. Ga met de mensen die het goede willen doen om’. Voor al die mannen, die zonen en die vaders; de moeders en dochters van die vaders. 

 

Een solidair en gezond vadervolle tweede kerstdag.