De meeste inwoners van Rijswijk, zo schat ik in, zijn totaal niet bezig met de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar 2018 maart. Zoals de meeste inwoners ook niet bezig zijn met invulling van de participatiewet, met de uitzonderingen die gemaakt moeten worden in de welke verordening ook, zich niet druk maken over of het materiaal dat gebruikt wordt in de verbetering van ondergrondse leidingen voor het drinkwater wel voldoen aan de Europese normen of…En zo kan ik nog pagina’s en pagina’s vol schrijven. Zo gaat dat nu eenmaal. Mensen gaan zich over het algemeen pas ergens druk om maken als ze er persoonlijk last of lust van hebben. En dat is dus een grote verantwoordelijkheid voor al die mensen die in raden, de staten of de Tweede Kamer zitten. Zij moeten van al deze duizenden zaken wél verstand hebben. Of op zijn minst bereid zijn om dat te willen krijgen. Verstand ergens van.

Er zijn duizenden ambtenaren iedere dag weer bezig om de bovengenoemde onderwerpen goed voor ons uit te zoeken en in opdracht van colleges de regels uit te voeren. Die doen dat naar beste kunnen. Maar ook zij zijn mensen en… maken dus fouten. Inwoners willen maar éen ding: dat de zaken goed geregeld worden en er juist geen fouten gemaakt worden.

Oei, en dan hoor je de vertegenwoordigers, zonder verstand van zaken, ineens iets roepen. Ergens verstand van krijgen of hebben en dossiers in stilte goed willen lezen…oei.

In mijn straat, de Geestbrugweg, worden de waterleidingen vernieuwd. Dat is op dit moment reuze onhandig voor al het verkeer, voor mijn buren die net aan het verhuizen zijn, maar speciaal voor de fietsers die een gevaarlijk kleine ruimte overhouden om te fietsen tussen tramrails en afzetblokken. Op de lange termijn is het natuurlijk fijn voor iedereen aan de Geestbrugweg – en misschien wel verder – omdat kans op vies water, op lekkages en verzakkingen ver weg komen te liggen. Maar stel nu er gebeurt wel wat. Dan is het aan de gemeenteraad om de verantwoordelijk wethouder te controleren. En dacht u nu echt dat ik alles weet over het tijdschema, de gevaren van verschillende pijpleidingen, het risico op verzakking? Nee, natuurlijk. Maar mocht het zich voordoen: dan zal ik me erin gaan verdiepen. Sterker nog, u moet er op kunnen rekenen dat ieder raadslid zich erin zou gaan verdiepen. Oei.

En een ander taboe is dat je in de politiek niet hardop zegt dat je het fijn vindt dat je een vergoeding krijgt voor de tijd die je aan de politiek besteed. Toen ik jaren geleden begon, kreeg ik voor de ongeveer 20 tot soms 35 uur per week die ik voor de gemeente bezig was, zo’n 850 Euro. Let wel, per maand! Dat was dus net iets meer dan een euro per uur maar toch vond ik dat als gescheiden moeder van drie kinderen een meer dan welkome aanvulling. Nou, dat hoor je niet te zeggen.

Mij lijkt dat partijen en sollicitatiecommissies er wijzer aan doen te bespreken hoeveel (hoe weinig) geld er voor de inspanning om 24 uur per dag zeven dagen per week aanspreekbaar te zijn (en dat drukt soms zwaar kan ik u verzekeren) tegen over staat. Dat dat geld nooit je basis kan zijn. (* zie bijlagen voor een overzicht van de vergoedingen in Nederland – Rijswijk is een gemeente van 50.000 inwoners). En dat als je niet meer in de fractie zit of wordt weggestuurd door je kiezers, je vergoeding dan per direct ophoudt. Iedereen die zijn partij verlaat (of wordt weggestuurd) en die dan blijft zitten op zijn eigen naam of titel (Wilders toen hij uit de VVD trad; Kuzu toen hij uit de PvdA trad en in onze raad wel drie (!) raadsleden) houdt die
vergoeding. Dat noem ik dan zetelrovers. Oei.

Zo heb ik in deze column wel drie taboes besproken: ergens verstand van hebben voor je erover roept, blij zijn met je vergoeding als je die krijgt, en je vergoeding teruggeven en de raad verlaten als je uit je eigen fractie treedt of weggestuurd wordt.

Yvonne Hagenaars

Meer weten over de oppervlakkigheid van de politiek? Ybeltje Berckmoes ‘Voorlichting loopt met u mee tot het ravijn’.

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stcrt-2016-69476.html: met een overzicht van de Nederlandse vergoedingen.