Afgelopen zondag ging Duitsland naar de stembus. Het feestje van de democratie. Van alle systemen die we kunnen bedenken, blijft een democratie toch het beste dat we hebben. Je stem uitbrengen, een grondwet hebben, je laten vertegenwoordigen. Over de pijn van je laten vertegenwoordigen later meer.

Het lijkt vandaag alweer lang geleden. Zo snel gaat nieuws. De rechtsen, die die ook wel in bruine hemden zouden willen lopen, die die een ‘groot leider’ willen, hebben gewonnen. De analyses liggen ook alweer enige tijd achter ons. Een daarvan was: ‘Merkel had niet moeten zeggen ‘wir schaffen das’. Oftewel, wij als rijke Duitse natie kunnen ook het probleem van nieuwe Duitsers of de toestroom van vluchtelingen, oplossen.

Dat die uitspraak de reden was voor haar grote verlies, wil ik geloven. Dat mensen echt zo hard zijn, kan ik bijna niet geloven. Iedereen heeft immers een hart. Ik denk dat alle mensen wel weten dat ‘wir schaffen das’ of ‘yes, we can’ écht kan. Maar zoals met veel zaken, het hemd is altijd nader dan de rok. En als je, ook al heb je het beter dan ooit, moet delen met onbekenden dan is er aarzeling.

Ondertussen zwijgt Merkel.

Mijn geliefde vierde die zondag 24 september zijn verjaardag. Ik had ouderwets zelf taart gebakken. Appeltaart. Kon het om 00.00 feestelijker? We luidden de verjaardag in met een klein glaasje bubbels en appeltaart. Mijn geheim? Beetje citroenrasp en in dit geval veenbessengelei door de appels.

Mijn geheim voor appeltaart met u delen is een beetje merkelen. Wat dat is? Hieronder een korte beschrijving. Met dank aan Sterre Lindhout van de Volkskrant, beschrijf ik hier haar vaardigheden. Omdat ik haar het boegbeeld van goede politiek vind. Misschien is het merkelen ook wel een aanbeveling voor iedereen die in het leven (of de politiek) iets wil bereiken.

1. Beloof weinig – doe des te meer. Wat mijn collega in de fractie weleens noemt ‘praktische politiek’
2. Deel je recept voor aardappelsoep zorg ervoor dat je als mens volop gewoon doet. Zoals Merkel het zelf zegt ‘ik let er op dat ik alle levensfuncties nog beheers’
3. Treuzel tactisch: toon begrip voor je achterban
4. Blijf in het openbaar achter je eigen beslissingen staan (wees eerlijk en recht-door-zee maar weet ook dat een democratie altijd betekent meerderheden halen. Wat aardiger klinkt dan ‘wees ook een machtpoliticus’)
5. Laat je onderschatten: in dit geval door mannen… Helmut Kohl noemde haar ‘mijn meisje’. Maar toen hij fraudeerde was zij diegene die hem aan de schandpaal nagelde
6. Voer het beleid van je politieke tegenstanders uit
7. Volhard in het niet cool zijn, want het wordt vanzelf cult; een pleidooi voor authenticiteit – lekker in je niet-zittende wandelregenjas met je man in de bergen. Heb zelfspot
8. Zwijgen is goud. Wees beheerst. (zie nu: dagen later. Er is alweer genoeg gebeurd maar Merkel laat zich nog niet horen of zien)
9. Hou je (mogelijke) tegenstanders nabij. Liever in gesprek blijven dan escaleren. En geniet van het tactische spel.
10. Blijf exclusief
11. En als je dan verontwaardigd bent spreek dan ‘Klartext’. Oftewel: nooit een ongecontroleerde uitval maar als je het ergens niet mee eens bent dan ‘das geht ja gar nicht’
12. Blijf wakker of beter slaap weinig. Als iedereen om half twaalf een wegzakkertje heeft gaat Merkel er eens goed voor zitten. (U zou bij ons eens in de raad moeten kijken om die tijd..)

Dus gebruik weinig tot geen alcohol, eet veel fruit en blijf ook tijdens nachtelijke vergadersessies wakker.

Dus voor de rest van de week: Merkelen en appeltaart.