Het regent en ik hoor de plantjes en bomen kreunen van genot. En ik? Ook ik, die pas echt begint met leven als het 25 graden of meer is, ook ik ben blij. Voor de plantjes en de bomen. Hoelang duurde de regenloze hitte wel niet? Vier weken? Dagenlang temperaturen van boven de 35 graden? Wen er maar aan, lees en hoor ik overal. Het gaat vaker voorkomen en gaat langer aanhouden. Alle hens aan dek lijkt me om die veranderingen, op alle bestuursniveaus te vertragen of te stoppen.

Ik wil niet denken aan de nu nog 20 miljoen mensen zonder huis en haard, waarvan meer dan de helft kind, die buiten slapen vanwege een aardbeving. Of aan al die mensen die tot hun kin in het water lopen omdat er weer een overstroming heeft plaatsgehad. Ik wil al lummelend eigenlijk niks doen en alle narigheid even stilzetten. Het is tenslotte nog vakantie.

Maar ach, ik moet wel denken aan de voorspelling dat er door de klimaatverandering straks meer dan 200 miljoen vluchtelingen zijn. En waar zullen die heen willen? Juist. Dus laten we plaatselijk, in Rijswijk, maar snel concreet aan de slag gaan. Ook een beetje uit welbegrepen eigen belang.

In een ingezonden brief in de Volkskrant afgelopen woensdag 8 augustus stonden vier voorstellen die mij met stomheid sloegen. Zo simpel! Doen. Aan de slag!

Waar Rijswijk niet over gaat, maar wat Rijswijk wel overal kan bepleiten: vorm de landbouwcultuur om tot permacultuur. Minder veevoer, meer diepwortelende bomen. Herstel hoog – en laagveen. Herbebos en leg die vijf kilometer brede groenverbinding aan tussen pakweg Heuvelrug en Hollandse duinen. En als laatste, waar ieder dorp of iedere stad mee kan beginnen: vergroen de dorpen en steden.

Dus, Rijswijk, kom aan, vandaag nog.  Geen gevel meer op west of oost waar geen leilinden (of andere bomen) voor staan. Verwerk dat in WOZ-belasting. (Wie dient de eerste motie in? Stelt hierover de eerste vragen?)  Geen parkeerplaats meer zonder hoge hagen en met veel bomen. Stimuleer de aanleg van grasdaken. Stop de verstening. Maak de stad weer net zo koel als het bos.

Vanachter een tafeltje dat uitkijkt op een heerlijk regenachtig landschap, nog even, fijne vakantie.

Yvonne Hagenaars