Net thuis van de verjaardag van mijn moeder. Ze telt 84 jaren nu en ze wil er, samen met haar tweelingzuster, nog vele jaren bij plakken. Ze zag er prachtig uit en ze had, net iets meer dan anders, haar best gedaan op kleding en make-up. Mijn moeder heeft plannen. Plannen die variëren van reisjes maken naar geliefde plekken (plekjes, past beter) tot zich afvragen of iedere week naar haar zieke vriendin in Zeeland rijden niet te weinig is. Nog gastvrouw zijn bij de bloedbank vindt ze teveel eisen van haar agenda.

Overigens vindt ze zichzelf een spekkoper. Haar AOW is een welkome aanvulling op haar, ik durf wel zeggen piepkleine, pensioentje van zichzelf en mijn (al jaren meer dan vijftien jaar overleden) vader. Ik word blij van hoe zij in het leven staat. Ze is en blijft een vrouw van en met de wereld. Ze facettimet met haar (klein-) kinderen; ze zoekt van alles op, op Safari sinds ze haar laptop heeft, omdat ze nieuwsgierig blijft. ‘Niet inloggen op mijn account hoor – grapje.’

Haar verjaarstraktatie maakt ze zelf: haar citroenkwarktaart is fameus. Een andere luxe op haar verjaardag is dat we eten bij de Chinees halen. Zuinigheid met vlijt, al voelt zij dat helemaal niet zo. Kleding maakt ze vaak samen met haar zus; lekker samen aan het naaimachine. Is het logisch dat ze met enige ontzetting en verbazing naar haar leeftijdgenoten kijkt (en naar diegenen die vele jaren jonger zijn dan zij) die denken dat 50plus hen gaat redden?

Gisteren vierde ik nog een verjaardag. Die van een van mijn beste vriendinnen. Ook zestig nu. Is het inderdaad sixty and still sexy? We doen ons best. Het is zeker, zoals bij elk tiental dat gepasseerd wordt, tijd om te reframen. Tijd om jezelf nog een keer onder die loep te leggen. Blijer zijn met alles wat je ziet. Kritischer juist maar met soft focus op dat wat nog veranderen moet.

Dit (deel van) een gedicht, sprak ik uit.

‘De dood en het leven, dat
bepaalt het lot.
Je macht en rijkdom, dat
beschikt de Hemel.
Dit is een woord van mensen
uit de oudheid
Dat ik niet klakkeloos nu
overlever.
Wie slim en schrander is,
heeft een kort leven;
Wie dom en simpel is, heeft
lange jaren.
De stommerik is rijk aan
geld en schatten
En wie scherpzinnig is, bezit
geen duit.

(Gedichten van de Koude Berg. Zen – poezië, van Hans Han)

En dan kom ik thuis, zondagavond, en val midden in de uitzending Heel Holland bakt. Guilty pleasure; wat een heerlijk en zo simpel gemaakt programma. Een feestje. Alsof het hoort bij dit weekeinde. Een taart die er prachtig uitziet als de stam van een herfstboom, versierd met chocoladeschors wordt ‘een stoere taart’ genoemd; kan het feestelijker? Mooi begin van een week. Een begin van nieuwe levensjaren.

Yvonne Hagenaars