In mijn vorige column gaf ik aan dat als je iets wilt bereiken, je actie moet ondernemen. Vaak is daar verandering voor nodig. En laat dat nou net niet eenvoudig zijn voor mensen. We houden ons het liefst vast aan vaste patronen en structuren. Want waarom zouden we veranderen wat goed is?

Soms moeten we mensen laten inzien dat geen verandering achteruitgang is. En geloof mij, verandering is noodzakelijk. Denk alleen al aan het milieu, de techniek of aan werk- en sport gerelateerde zaken. Als we blijven doen wat we doen, redden we het simpelweg niet. Iemand moet opstaan en een duidelijk beeld schetsen waar we over dertig jaar staan, zoals de CO2 uitstoot met 95% terugdringen, zodat we in 2050 een bijna energieneutrale samenleving hebben. En het is vooral belangrijk hoe de weg naar dat doel er precies uitziet. Dat die weg hobbelig is en vol beren zit, dat is niet erg. We zijn bereid die hobbels te nemen als we precies weten waar we het voor doen. Met name als het doel en de route positief worden geschetst. Niemand loopt tenslotte warm voor een doemscenario.

Als je iets wilt bereiken moet je visualiseren om te veranderen. Ja, ik ben een groot voorstander van visualisatie. Als je dingen visualiseert, maak je het namelijk voor jezelf makkelijker om een concreet doel te formuleren. En om het vervolgens te realiseren. Vaak gebeurt dat al onbewust. De kunst is om hier bewust mee aan de slag te gaan: om visualisatie in te zetten om mensen mee te nemen in jouw doel. Zo ben ik voorzitter van de Technische Commissie van de Rijswijkse Voetbalvereniging Semper Altius. In het technisch voetbalbeleidsplan heb ik 100% extra begroting opgenomen. Daarbij gaf ik aan dat het mijn doel is dat bepaalde elftallen over vijf jaar in bepaalde hogere klassen spelen. Wat de kosten zijn om dat doel te bereiken en hoe ze in die vijf jaar worden opgebouwd. Doordat ik een helder doel en de weg ernaar toe schets, kunnen mensen bij zichzelf denken: Sta ik hierachter? Wil ik betrokken zijn bij dit plan? Door de visualisatie weten mensen waarvoor we dit doen, krijg ik mensen eenvoudig mee en is geld geen issue.

Een ander, mooi voorbeeld waar visualisatie perfect werkt. Als je het woord fiets zegt, ziet een dyslect een stuur en zadel voor zich. Hij denkt in beeld. Een niet dyslect ziet het woord: F I E T S. Hij denkt in letters. Een fantastisch hulpmiddel voor een dyslect om het woord te kunnen schrijven, is het woord met zijn ogen dicht drie keer in de lucht te schrijven. Zo krijgt hij een beeld in letters. Door die visualisatie maakt hij het makkelijker voor zichzelf om het woord te onthouden. En kan hij echt dingen veranderen en bereiken.

Dus nee, veranderen an sich is niet eenvoudig. Maar we kunnen het wel. Door ons onderbewustzijn te herprogrammeren door visualisatie. En dit geldt voor iedereen. Als je dingen wilt bereiken, of dat nu vanuit de politiek of gemeente naar de mensen toe is of vanuit organisaties naar de politiek, je moet een helder doel en een heldere weg daarnaar toe hebben en visualiseren om mensen mee te krijgen. Ik weet zeker dat we dan met zijn allen ontzettend veel kunnen bereiken.