Het besluit van de gemeente Rijswijk om te stoppen met het aanbieden van individuele washulp leidt tot onrust en boosheid onder ouderen en kwetsbare inwoners.
Zij vrezen dat zij voortaan langer onder vieze lakens moeten slapen of noodgedwongen extra ondergoed moeten aanschaffen, omdat zij niet meer in staat zijn zelf de was te doen. Volgens critici raakt de maatregel juist mensen die het minst in staat zijn om alternatieven te organiseren. RijswiojkBelang om deze volgens absurde maatregel terug te draaien.
‘Een basisvoorziening wordt afgenomen’
Voor veel ouderen was de washulp geen luxe, maar een noodzakelijke ondersteuning om zelfstandig te kunnen blijven wonen. Mensen met lichamelijke beperkingen, chronische aandoeningen of mobiliteitsproblemen geven aan dat het doen van de was fysiek te zwaar is. Wasmachines staan vaak op zolders of in kelders, wasmanden zijn zwaar en het ophangen of vouwen van wasgoed vraagt meer kracht en balans dan vaak wordt gedacht.
“Dit is een rampzalig besluit,” zegt een bezorgde oudere inwoner. “Je kunt wel zeggen dat we het zelf moeten oplossen, maar dat kan gewoon niet iedereen. Dit gaat ten koste van onze waardigheid.”
Zorgen over hygiëne en gezondheid
Naast praktische problemen leven er ook zorgen over hygiëne en gezondheid. Regelmatig schoon beddengoed en schone kleding zijn essentieel, zeker voor ouderen met een kwetsbare gezondheid. Mantelzorgers en belangenorganisaties waarschuwen dat het wegvallen van washulp kan leiden tot verwaarlozing, schaamte en sociale isolatie.
Kritiek op ‘zelfredzaamheid’
Juist dat beroep op zelfredzaamheid schiet bij veel ouderen in het verkeerde keelgat. Zij wijzen erop dat niet iedereen een netwerk heeft waarop kan worden teruggevallen. Familie woont soms ver weg, buren zijn zelf op leeftijd of kampen met eigen problemen, en mantelzorgers zijn vaak al zwaar belast.
Ook wordt de vraag gesteld of een collectieve wasservice voor iedereen geschikt is. Sommige ouderen vinden het lastig om hun wasgoed uit handen te geven of maken zich zorgen over extra kosten, wachttijden en flexibiliteit.
Politieke en maatschappelijke discussie
Het besluit heeft inmiddels geleid tot een bredere discussie over hoe de gemeente omgaat met kwetsbare inwoners en waar de grenzen liggen van bezuinigen op zorg en ondersteuning. Critici stellen dat besparen op ogenschijnlijk ‘kleine’ voorzieningen grote gevolgen kan hebben voor het dagelijks leven van ouderen.
Voorstanders van het beleid wijzen erop dat keuzes onvermijdelijk zijn en dat de zorg betaalbaar moet blijven voor de toekomst. Zij benadrukken dat het belangrijk is om ondersteuning slimmer te organiseren, zonder dat mensen tussen wal en schip vallen.
Blijvende zorgen
Voorlopig blijven de zorgen onder ouderen groot. Zij hopen dat de gemeente bereid is om het beleid te heroverwegen of maatwerk te bieden in situaties waarin alternatieven niet haalbaar zijn. Want, zo zeggen zij, zelfstandigheid betekent niet alles alleen moeten doen.
Het debat over de washulp laat zien hoe ingrijpend beleidskeuzes kunnen zijn in het dagelijks leven van inwoners — en hoe dun de lijn soms is tussen efficiënt beleid en het verlies van menselijke maat