Er zijn van die dagen waarop woorden er gewoon niet zijn.

De afgelopen periode betrapte ik mezelf daarop. Kort lontje. Vergeetachtig. Met mijn hoofd ergens anders. Na het overlijden van mijn vader leek alles even stil te vallen, behalve mijn eigen gedachten. Op een ochtend reed ik huilend naar werk. Zo’n rit waarin je hoopt dat niemand je ziet. Even alles eruit, voordat de dag begint.

En toen kwam ik aan. Bij de ingang zag ik hem staan. Een jonge man van wie ik wist dat hij kort daarvoor zijn broer had verloren. Niet veel later kreeg hij een negatieve beschikking. En alsof dat nog niet genoeg was, overleed ook zijn moeder. Tien jaar had hij haar niet gezien, door de oorlog en het vluchten. Ik stapte uit. Probeerde mezelf bij elkaar te rapen. Maar het lukte niet. Hij zag het. En liep naar mij toe.

Niet met grote woorden. Niet met oplossingen. Gewoon… even naast me staan. Een blik die alles zei. Een hand op mijn schouder. Daar stond ik dan. En híj troostte míj. We zeggen vaak dat we er voor bewoners zijn. Maar soms is het andersom.

Wat me bij hem ook raakt: in eigen land was hij farmaceut. Iemand met kennis, met een vak, met een toekomst. Hier kreeg hij via een uitzendbureau vooral aanbiedingen om schoon te maken.

Het zette me stil. Niet omdat mijn verdriet er niet mocht zijn. Maar omdat perspectief soms zomaar verschuift, zonder dat iemand daar iets voor hoeft te zeggen.

Tijdens de uitvaart van mijn vader zat ik uren naar een leeg scherm te staren. Niet wetend wat ik moest zeggen. Terwijl mijn dochter van negen in een kwartier een speech schreef en die zonder aarzelen uitsprak.

Misschien moest het er op een andere manier uit. Ik schreef een lied. Als ode aan mijn vader.

Misschien zegt muziek soms wat anders moeilijk uitgesproken kan worden.

Soms zijn woorden er niet. En soms komen ze juist van de meest onverwachte kant.

Voor wie wil luisteren: het lied dat hieruit ontstond deel ik hier. Voor iedereen die iemand mist.  Titel: Pa ik mis je – Tanja Nikolic (youtube, spotify etc.). Als ode aan hem dit mooie lied

Tanja Nikolic is locatiemanager van het AZC in Voorburg.