Rijswijks Dagblad | Carrièremove  
mainImage

Carrièremove  

4 juni 2021, 07:10 uur
Columns

Joop was een horecajongen. Nooit voor geleerd of zo, gewoon d’r in gerold. Het begon met een plafonnetje witten voor de restauranthouder waar hij een bovenetage huurde.

Daarna nog meer klusjes. Het verdiende best en nog zwart ook.

Op een dag was de kok ziek en in een mum stond hij de biefstukken in de pan te flikkeren, ook daar bleek Joop een handige donder in.

Zoals het een goede kok betaamd werd er na het koken nog even een drankje genuttigd, gevolgd door een stapsessie langs diverse lokalen. Dat Joop, geen kleine jongen, bij schermutselingen zijn horecacollega’s graag en doeltreffend te hulp schoot bleef zeker niet onopgemerkt, hetgeen resulteerde in een carrièremove. Van kok naar uitsmijter lag toch niet zo heel ver uiteen. De arbeidsvoorwaarden logen er niet om.

Goed loon, een flinke zak fooi, gratis drank en regelmatig een frivool vrouwtje, voor wie een wilde nacht met zo’n alfaman een uitdaging was.

Het leven lachte Joop toe. Het kon niet op, hij leefde in weelde.

Geen vuiltje aan de lucht totdat donkere wolken samenpakten.

Wat niemand was gelukt, lukte ‘Cor’. Hij werkte iedereen de tent uit. Van de éne op de andere dag lag de hele horeca plat. Voor nachtzaken brak voorlopig helemaal geen nieuwe dag meer aan. Wrong time wrong place zeg maar ff.

Door Joops grootvoetig leven veranderde zijn poel met het slijk der aarde snel in een dorre droge Sahel rivierbedding, het geld was op.

Nou was hij niet het type steuntrekker, dus weer een carrièremove, hoewel, hij stond toch gewoon weer aan de deur.

Niet zo spannend als bij die nachttent, maar het ging en hij had werk.

Mensen er in en er uit laten, de weg wijzen en in laten tekenen.

Hier werd ook wel wat gedronken, maar men was zelden vervelend.

Neen zo kon Joop honderd worden, nooit meer terug naar de horeca.

Deze zaak liep top, aan klandizie geen gebrek, zeker de laatste tijd. Alleen zijn hand op houden voor de fooi kon hij moeilijk onderdrukken.

Maar ja, dat kon je bij een uitvaartcentrum ook echt niet maken toch?

 

                                                                              1888 The ballroom at Arles. Vincent van Gogh